Bize Ulaşın
eyJpZCI6IjExIiwibGFiZWwiOiJpbGV0aXNpbWZvcm0iLCJhY3RpdmUiOiIxIiwib3JpZ2luYWxfaWQiOiI3IiwidW5pcXVlX2lkIjoiYmpsMTdhIiwicGFyYW1zIjp7InRwbCI6eyJ3aWR0aCI6IjEwMCIsIndpZHRoX21lYXN1cmUiOiIlIiwiYmdfdHlwZV8wIjoiY29sb3IiLCJiZ19pbWdfMCI6IiIsImJnX2NvbG9yXzAiOiIjZmZmZmZmIiwiYmdfdHlwZV8xIjoiY29sb3IiLCJiZ19pbWdfMSI6IiIsImJnX2NvbG9yXzEiOiIjNDk0OTQ5IiwiYmdfdHlwZV8yIjoiY29sb3IiLCJiZ19pbWdfMiI6IiIsImJnX2NvbG9yXzIiOiIjOWI5YjliIiwiYmdfdHlwZV8zIjoibm9uZSIsImJnX2ltZ18zIjoiaHR0cHM6XC9cL3d3dy5tYXJhdG9ueXV6bWUuY29tXC93cC1jb250ZW50XC91cGxvYWRzXC8yMDE2XC8xMFwvbWFyYXRvbnl1em1lX21lc2FqLmpwZWciLCJiZ19jb2xvcl8zIjoiIzAzMGIxNiIsImZpZWxkX2Vycm9yX2ludmFsaWQiOiIiLCJmb3JtX3NlbnRfbXNnIjoiTWVzYWpcdTAxMzFuXHUwMTMxeiBpbGV0aWxtaVx1MDE1ZnRpci4iLCJyZWRpcmVjdF9vbl9zdWJtaXQiOiJodHRwOlwvXC9tYXJhdG9ueXV6bWUuY29tIiwidGVzdF9lbWFpbCI6IiIsImZpZWxkX3dyYXBwZXIiOiI8ZGl2IFtmaWVsZF9zaGVsbF9jbGFzc2VzXSBbZmllbGRfc2hlbGxfc3R5bGVzXT5bZmllbGRdPFwvZGl2PiJ9LCJmaWVsZHMiOlt7ImxhYmVsIjoiS29udSBzZVx1MDBlN2luOiIsInBsYWNlaG9sZGVyIjoiIiwiaHRtbCI6InNlbGVjdGJveCIsInZhbHVlIjoiU2VcdTAwZTdpbml6Li4uIiwibWFuZGF0b3J5IjoiMSIsIm5hbWUiOiJrb251IiwiYnNfY2xhc3NfaWQiOiIxMiIsImRpc3BsYXkiOiJyb3ciLCJtaW5fc2l6ZSI6IiIsIm1heF9zaXplIjoiIiwiYWRkX2NsYXNzZXMiOiIiLCJhZGRfc3R5bGVzIjoiIiwiYWRkX2F0dHIiOiIiLCJ2bl9vbmx5X251bWJlciI6IjAiLCJ2bl9vbmx5X2xldHRlcnMiOiIwIiwidm5fcGF0dGVybiI6IiIsInZhbHVlX3ByZXNldCI6IiIsImRlZl9jaGVja2VkIjoiMCIsIm9wdGlvbnMiOlt7Im5hbWUiOiJ0YWxlcCIsImxhYmVsIjoiVGFsZXAifSx7Im5hbWUiOiJzb3J1IiwibGFiZWwiOiJTb3J1In0seyJuYW1lIjoiXHUwMGY2bmVyaSIsImxhYmVsIjoiXHUwMGQ2bmVyaSJ9LHsibmFtZSI6ImRpZ2VyIiwibGFiZWwiOiJEaVx1MDExZmVyIn1dfSx7ImxhYmVsIjoiIiwicGxhY2Vob2xkZXIiOiJBZFx1MDEzMW5cdTAxMzF6IFNveWFkXHUwMTMxblx1MDEzMXoiLCJodG1sIjoidGV4dCIsInZhbHVlIjoiIiwibWFuZGF0b3J5IjoiMSIsIm5hbWUiOiJmaXJzdF9uYW1lIiwiYnNfY2xhc3NfaWQiOiIxMiIsImRpc3BsYXkiOiIiLCJtaW5fc2l6ZSI6IjUiLCJtYXhfc2l6ZSI6IjEwMCIsImFkZF9jbGFzc2VzIjoiIiwiYWRkX3N0eWxlcyI6IiIsImFkZF9hdHRyIjoiIiwidm5fb25seV9udW1iZXIiOiIwIiwidm5fb25seV9sZXR0ZXJzIjoiMCIsInZuX3BhdHRlcm4iOiIwIiwidmFsdWVfcHJlc2V0IjoiIiwiZGVmX2NoZWNrZWQiOiIwIn0seyJsYWJlbCI6IiIsInBsYWNlaG9sZGVyIjoiRW1haWwgQWRyZXNpbml6IiwiaHRtbCI6ImVtYWlsIiwidmFsdWUiOiIiLCJtYW5kYXRvcnkiOiIxIiwibmFtZSI6ImVtYWlsIiwiYnNfY2xhc3NfaWQiOiIxMiIsImRpc3BsYXkiOiJyb3ciLCJtaW5fc2l6ZSI6IjUiLCJtYXhfc2l6ZSI6IjEwMCIsImFkZF9jbGFzc2VzIjoiIiwiYWRkX3N0eWxlcyI6IiIsImFkZF9hdHRyIjoiIiwidm5fb25seV9udW1iZXIiOiIwIiwidm5fb25seV9sZXR0ZXJzIjoiMCIsInZuX3BhdHRlcm4iOiIwIiwidmFsdWVfcHJlc2V0IjoiIiwiZGVmX2NoZWNrZWQiOiIwIn0seyJsYWJlbCI6IiIsInBsYWNlaG9sZGVyIjoiTWVzYWpcdTAxMzFuXHUwMTMxeiIsImh0bWwiOiJ0ZXh0YXJlYSIsInZhbHVlIjoiIiwibWFuZGF0b3J5IjoiMSIsIm5hbWUiOiJtZXNzYWdlIiwiYnNfY2xhc3NfaWQiOiIxMiIsImRpc3BsYXkiOiJyb3ciLCJtaW5fc2l6ZSI6IjMiLCJtYXhfc2l6ZSI6IjEwMDAiLCJhZGRfY2xhc3NlcyI6IiIsImFkZF9zdHlsZXMiOiIiLCJhZGRfYXR0ciI6IiIsInZuX29ubHlfbnVtYmVyIjoiMCIsInZuX29ubHlfbGV0dGVycyI6IjAiLCJ2bl9wYXR0ZXJuIjoiMCIsInZhbHVlX3ByZXNldCI6IiIsImRlZl9jaGVja2VkIjoiMCJ9LHsibGFiZWwiOiJHXHUwMGY2bmRlciIsInBsYWNlaG9sZGVyIjoiIiwiaHRtbCI6InN1Ym1pdCIsInZhbHVlIjoiIiwibWFuZGF0b3J5IjoiMCIsIm5hbWUiOiJzZW5kIiwiYnNfY2xhc3NfaWQiOiIxMiIsImRpc3BsYXkiOiIiLCJtaW5fc2l6ZSI6IiIsIm1heF9zaXplIjoiIiwiYWRkX2NsYXNzZXMiOiIiLCJhZGRfc3R5bGVzIjoiIiwiYWRkX2F0dHIiOiIiLCJ2bl9vbmx5X251bWJlciI6IjAiLCJ2bl9vbmx5X2xldHRlcnMiOiIwIiwidm5fcGF0dGVybiI6IjAiLCJ2YWx1ZV9wcmVzZXQiOiIiLCJkZWZfY2hlY2tlZCI6IjAifV0sIm9wdHNfYXR0cnMiOnsiYmdfbnVtYmVyIjoiNCJ9fSwiaW1nX3ByZXZpZXciOiJsaWdodC1ncmV5LnBuZyIsInZpZXdzIjoiNDcwMSIsInVuaXF1ZV92aWV3cyI6IjMxNDgiLCJhY3Rpb25zIjoiMjgiLCJzb3J0X29yZGVyIjoiMCIsImlzX3BybyI6IjAiLCJhYl9pZCI6IjAiLCJkYXRlX2NyZWF0ZWQiOiIyMDE2LTA1LTAzIDE1OjAxOjAzIiwiaW1nX3ByZXZpZXdfdXJsIjoiaHR0cHM6XC9cL3N1cHN5c3RpYy00MmQ3Lmt4Y2RuLmNvbVwvX2Fzc2V0c1wvZm9ybXNcL2ltZ1wvcHJldmlld1wvbGlnaHQtZ3JleS5wbmciLCJ2aWV3X2lkIjoiMTFfMTkxMTg1Iiwidmlld19odG1sX2lkIjoiY3NwRm9ybVNoZWxsXzExXzE5MTE4NSIsImNvbm5lY3RfaGFzaCI6Ijk2M2JhMTg1NjliMDlmZTgwZTMxZDlmNDMxNjgzNmMzIn0=

Çocukluğumda Urla İskelesi sahilinde yazları geçirirdik. Burada yüzmeyi öğrendim. 1973 yılı yazında babam beni alıp Atatürk Yüzme Havuzuna götürdü ve merhum antrenör Arap Osman’a teslim etti. Hoca beni denemek için “atla yüz bakayım” dedi. Ben antrenman yapılan kulvara atladım ve karşıya kadar 50 mt yüzdüm, ama ufak tefek olduğum için yukarıdaki taşa tutunamadım, geriye 50 mt daha yüzdüm. Arap Osman babama “hemen yarın başlasın gelmeye” dedi. Meğersem bırakın 100 mt yüzmeyi, ilk gelenler 10-15 mt yüzüyorlarmış. Yaşım 9 du.

Kısa bir süre Üstün Erek hocayla yüzdüm, hala daha hafta sonları yüzüyorum, bakın 39 yıl olmuş hocadaki ve bendeki yüzme aşkı devam ediyor.

Daha sonra bendeki şans, Karşıyaka Kulübü’ne girerek İzmir’in medarı iftiharı Sadri Sabri Özün kardeşlerle yüzmeye başladım, ama onlardan çok geriyim. Babaları merhum Hikmet amca gerçekten çok ciddi, güzel antrenmanlar yaptırırdı bizlere. Kadromuz süperdi. Yazları günde çift idman 10 km. kışları tek idman 5 km yüzerdik ama pestilimiz çıkardı. Bu yıllardan başlamak üzere KSK olarak bayanlarda ve erkeklerde hemen hemen tüm Türkiye rekorlarının sahibiydik 10 yıl boyunca. Milli takım seçmelerinde koyulan barajlar Avrupa’da bize ilk 3ü garantiliyordu. Kıl payıyla çok baraj kaçırdım ama bir kaç sefer Milli takım kampına katıldım. Zaten o yıllarda döviz problemi olduğu için her branştan 1 veya 2 kişi gönderiyorlardı, benden önce benim 2 katım olan arkadaşlar zaten barajları geçiyordu. Bu arada İzmir’in diğer kulüpleri de güzel dereceler yapıyorlardı. Çok güzel dostluklar yaşadık. İzmir yüzmede bir marka haline gelmişti, basın da büyük ilgi gösteriyordu. Çocukluğum ve gençliğim bu kadar yoğun yüzme temposuyla geçti. Daha sonraki yıllarda İzmir yüzmeden koptu. Kulüpler birer birer kapandı. Aradan uzun yıllar geçti ama ben yüzmeyi pek bırakmadım.

Kapanan yüzme şubemizi KSK Master Yüzme olarak 2011 de tekrar kurduk. O yıllardaki İzmir yüzme camiasının süper yüzücüleriyle tekrar buluştuk. Her biri o yılların rekortmen yüzücüleri.

Burada sadece fiziksel güç değil, o yıllarda almış olduğumuz yüzme terbiyesinden de bahsetmek istiyorum. Türkiye Şampiyonası genelde İzmir’de olurdu fakat ara sıra diğer illere Şampiyonaya giderdik. Burada edindiğimiz arkadaşlık, toplu yaşama kuralları ve görgüsü şu an hayatımı oluşturan terbiyenin aslıdır.

1995 yılında Triatlon yarışlarına katılmaya başladım. Yeni Zelanda’dan triatlon kıyafetleri getirttim. Amerika’dan Polar saat aldım, hala daha süper çalışır. Avustralya’lı bir hocadan bana özel yazılmış Ironman Programı aldım. Her antrenmanımı (yüzme, bisiklet ve koşu)5-6 yıl boyunca kaydettim, gelişmemi izledim. Nabzın ne kadar belirleyici olduğunu fark ettim.

O yıllarda Üstün Hoca’yla yolda karşılaştık ve bana Avrupa’da Master yüzücülerin kulüp halinde havuz ve maraton yüzdüklerinden bahsetti. Çanakkale ve İstanbul boğaz yarışlarına katılmaya başladım. 2000 yılına kadar her iki yarışta da hep 2. oldum. 2000 den sonra yaş gruplarında birincilikler almaya başladım. 450 – 500 kişilik yarışlarda 40 yaşımda genel klasmanda ilk 10 a giriyordum. Federasyonla bir kaç sefer Atatürk barajı su sporları yarışlarına katıldım. Benden öncekilerin ve baya sonrakilerin yaş grubu 18-20 civarında idi. Benim yaş grubumla aramda ciddi farklar vardı fakat benim hedefim genel klasmanda kürsüye çıkmaktı. Bunu yakın arkadaşlarıma hep söyledim. Sonunda 2005 yılında 41 yaşımdayken Çanakkale’de genel klasmanda birinciliği elde ettim. İkinciyle aramda 5 dakika fark vardı. Rotary Kulüp birinciliğime inanmakta zorlandı. Yarışı baştan sona kendi başıma, uzun yılların deneyimleri sonucunda kendi belirlediğim rotamda yüzmüştüm. Herhalde Çanakkale yarışlarında ilk defa bu kadar yaşlı birisi birinci oluyordu ve ikinciyle arasında ilk defa bu kadar büyük fark olmuştur.

Son yıllarda KSK Master olarak birçok havuz yarışına katılmaya başladık. 50 mt.lik havuzda 200, 400 ve 800 serbestte, 25 lik havuzda da 800 serbest Türkiye rekorlarım var.

Bu zamana kadar yüzmeyi kendime hayatımın değişmez bir parçası olarak gördüm. Yüzme benim hayat standardımda hep vardı. O zamanlardaki çabamın aslında sadece kendimle olduğunu, kendimi geliştirdiğini fark ettim. Tabi bu süreç ben 9 yaşımdayken 1973 te başladı. Emrah Özsevim arkadaşımız da bu süreci yaşamış olan çok değerli bir kişidir.

Bizim paylaşımcı, hoşgörülü, hırslı olmayan sporcu ahlak ve kişiliğimiz çevresinde yeni arkadaşlar görmek beni çok mutlu ediyor. Maratonyuzme.com çatısı altında yüzme sporuna katkılarınızı gönülden destekliyorum.

Turgut Esen

http://maratonyuzme.com/Upload/1351284385_KIDMIEKOHH_btgszfyfzb_1-2-2012-12-5-37.jpg